Tagged in: απολύσεις

Απολύσεις στο δημόσιο: ένα αναγκαίο κακό;

δημόσιοΑπ’ότι φαίνεται οι απολύσεις στο Δημόσιο θα γίνουν πλέον γεγονός, μετά από πολλές εντολές και πιέσεις της Τρόικας. Εννοείται πως αυτές οι απολύσεις είναι κάτι που μέχρι πριν από μερικά χρόνια θα ήταν κάτι τι τελείως αδιανόητο.

Πολλοί συμφωνούν με αυτές, αλλά ακόμη περισσότεροι διαφωνούν. Ποίοι έχουν δίκιο όμως; Η αλήθεια είναι πως και οι δύο πλευρές έχουν κάποια δίκια και πως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.

Αναγκαίες θυσίες;

Πολλοί λοιπόν πιστεύουν πως ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα ήταν τεράστιος και δαιδαλώδης και καθόλου λειτουργικός και αποδοτικός. Έχουν δίκιο βέβαια. Οι πελατειακές σχέσεις που τα κόμματα είχαν από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους (αν θυμάστε η πλατεία κλαυθμώνος ονομάζεται έτσι γιατί εκεί πήγαιναν για να κλάψουν οι δημόσιοι υπάλληλοι όταν άλλαζε η κυβέρνηση και η νέα θα τους απέλυε για να φέρει τους δικούς της), μας κληροδότησαν έναν τεράστιο δημόσιο τομέα, ο οποίος μάλιστα συχνά επανδρώνεται από ανθρώπου μειωμένων ή και ανύπαρκτων ικανοτήτων.

Από ανθρώπους με άλλα λόγια που βρίσκονται στις θέσεις τους γιατί έχουν “μπάρμπα στη Κορώνη”. Αυτοί είναι και σε μεγάλο βαθμό “υπεύθυνοι” για τη σημερινή κρίση.

Δεν αρνείται κανείς λοιπόν πως ένα κράτος όταν βρίσκεται σε κρίση, οφείλει να μειώσει τον Δημόσιο τομέα του για να περιορίσει τα έξοδα του, ειδικά όταν είναι τόσο μεγάλος. Το θέμα όμως αυτή η μείωση να γίνει με σωστό τρόπο, πράγμα που δυστυχώς δε φαίνεται ότι θα συμβεί τώρα. Η Κυβέρνηση έχει καθυστερήσει πολύ να ικανοποιήσει αυτό το αίτημα της τρόικας, κυρίως γιατί προσπαθούσε να το αποφύγει μιας που το πολιτικό κόστος απολύσεων από το δημόσιο είναι τεράστιο.

Τώρα όμως ο Σαμαράς και οι συν αυτώ τρέχουν με τη ψυχή στο στόμα και είναι σχεδόν σίγουρο πως απλά θα κάνουν κάποιες χιλιάδες απολύσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται. Αυτοί που θα πληρώσουν τη νύφη λοιπόν, θα είναι μάλλον οι εργαζόμενοι που δουλεύουν με συμβάσεις αορίστου χρόνου.

Πρόκειται με άλλα λόγια για νέους και μορφωμένους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν περάσει και από μία κάποια αξιολόγηση μέσω της διαδικασία του ΑΣΕΠ. Άλλοι υπάλληλοι οι οποίοι δεν έχουν αξιολογηθεί ποτέ, πιθανότατα θα παραμείνουν στα πόστα τους και αυτό είναι τεράστια αδικία. Αν λοιπόν αυτές οι απολύσεις είναι αναγκαίο να γίνουν, ας γίνουν σωστά.

Ας τις δούμε σαν μία ευκαιρία να ξεχωρίσουμε την ήρα από το στάρι. Ας χρησιμοποιηθούν σαν μία ευκαιρία να “καθαρίσει” το δημόσιο από αργόμισθους, κηφήνες ή ακόμη και από απατεώνες που βρίσκονται μέχρι και σε διευθυντικά πόστα με πλαστά πτυχία και άλλα πιστοποιητικά. Μόνο τότε οι θυσίες αυτές από αναγκαίες, θα μετατραπούν σε χρήσιμες. Είναι κρίμα να γίνουν οι απολύσεις απλά για να γίνουν, λες και έτσι θα λυθεί πραγματικά το πρόβλημα μας.

ασεπ

Μετά τις απολύσεις, τι;

Προκειμένου αυτές οι απολύσεις να πιάσουν τόπο όμως και να μπορεί να κοιτάζει το κράτος τους απολυμένους αλλά και όλη τη κοινωνία στα μάτια, θα πρέπει να γίνουν και κινήσεις που θα περιορίζουν τη πιθανότητα να δημιουργηθούν στο μέλλον ανάγκες για νέες παρόμοιες “θυσίες αίματος”. Τι κινήσεις θα είναι αυτές; Ας ξεκινήσουμε με την απομάκρυνση από το Δημόσιο ΟΛΩΝ όσων δεν πληρούν τα κριτήρια ή είναι αποδεδειγμένα αργόμισθοι. Ας κλείσουν επιτέλους και υπηρεσίες οι οποίες απλά υπάρχουν για να ικανοποιούν τους τοπικούς δημάρχους και κοινότητες. Δε χρειάζεται το κάθε χωριό σχολείο αν δεν έχει παιδιά.

Δε χρειάζεται το κάθε χωριό το δικό του στρατόπεδο ή ΤΕΙ. Δεν χρειάζονται πια υπηρεσίες και οργανισμοί οι οποίοι δεν έχουν αντικείμενο ή δεν παράγουν κανένα έργο. Ναι, αυτές οι κινήσεις μπορεί να φέρουν και απολύσεις, αλλά αυτές σε μεγάλο βαθμό θα είναι δίκαιες και θα αποφέρουν και κέρδη στο κοινωνικό σύνολο, σε αντίθεση με τις γρήγορες και “πρόχειρες” απολύσεις στις οποίες φαίνεται ότι σκοπεύει να προβεί η Κυβέρνηση.

Το πολιτικό κόστος αυτών των κινήσεων μπορεί να είναι μεγάλο, αλλά επιτέλους οι πολιτικοί μας θα πρέπει να μάθουν και να καταλάβουν ότι εκλέγονται για να προασπίζουν τα συμφέροντα ΟΛΟΥ του λαού και όχι μόνο της εκλογικής τους περιφέρειας. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να σκέφτονται τον Ελληνικό λαό και όχι το πως θα κάτσουν στη καρέκλα τους και στις επόμενες εκλογές.